Generalne założenie:
widz musi widzieć elementy najdalej oddalone od niego jako najbliższe i na odwrót.
Osiągam to poprzez odwrócenie proporcji, waloru i zmiany nawyków oceny wielkości, kształtu, odległości. Jest to dobre ćwiczenie dla oczu, zwiększające sprawność oka i jego akomodację.
To co znajduje się dalej jest większe od tego co jest bliżej. Jest to zaprzeczenie perspektywy linearnej i wbrew nawykom widzeniowym. Błędnik zaczyna szukać dla siebie metody na widzenie przestrzenne w nowych okolicznościach. Wybiera dotychczasowe rozwiązania, czyli to co większe i wyraźniejsze jest bliżej i na odwrót . W tym przypadku to co większe i wyraźniejsze jest dalej. Tworzy to dodatkową głębię, która wytwarza tak zwaną nadwzroczność – po łacinie hyperopia. Stąd nazwa wynalazku „In hyperopia” – w nadwzroczności.
Odnosząc się do podobrazia w kształcie figur podobnych do ostrosłupów, to widz widzi nie ostrosłup wypukły jak w naturze, lecz wklęsły.
Poczucie głębi po pewnym czasie zaczyna się powiększać o tą wartość nierzeczywistą, nadwzroczną.
Poza tym widz przechodząc z jednego boku na drugi przed podobraziem z ostrosłupów pokrytych malaturą lub fotografią – widzi płynnie zmieniające się obrazy. Ponieważ boki do siebie równoległe np. z lewej strony prezentują inny obraz niż te równoległe z prawej strony.
Wrażenie ruchu jest wyraźnie widoczne zarówno w płaszczyźnie horyzontalnej jak i wertykalnej.
Ilość rozwiązań co do konstrukcji podobrazia 3d jest na tyle wystarczająca, że nie ogranicza w użyciu do kompozycji obrazu.
Wyżej wymieniona In hyperopia tworzy wzmacnia i wprowadza do dzieła sztuki trzeci wymiar. Wielu artystów testowało różne rozwiązania mające na celu wzmocnienie wrażenia głębi w obrazie. Jednym z nich był Salvador Dalii. Próby Dali były połowiczne nie satysfakcjonujące, dlatego artysta je porzucił. Ślad po nich pozostał w jego muzeum w Figueres (północna Hiszpania). Między innymi z tego powodu Fundacja Salvarora Dalii zwróciła się do mnie widząc moje obrazy 3d In Hyperopia o podarowanie jednego z obrazów 3d. Jest to jedyny obcy obraz w Muzeum Dali.
Posługując się tą metodą powstało wiele obrazów o różnej konstrukcji łączące się w serie takie jak np. ” Czytelnictwo”, ” Sztuczki”, „Pejzaże niedookreślone” …
Obrazy z serii In Hyperopia były pokazywane na wielu wystawach na całym świecie (Madryt, Marbell, Malaga, Barcelona, Florencja, Miami, Pekin, Paryż, Monte Carlo, itd.). Są też w wielu kolekcjach na całym świecie.
Ponadto cała seria obrazów 3d została opatentowana.
Patent został zgłoszony w 2016r. w USPTO UNITED STATES PATENT AND TRADEMARK OFFICE ( 0900 Section 901 901 Prior Art [R-08.2017]).